Umro je Mišo Kovač

Preminuo poznati muzičar. U nastavku teksta doznajte o kome je riječ. Muzička scena regiona ostala je bez jednog od svojih najprepoznatljivijih i najvoljenijih izvođača. Mate Mišo Kovač, pjevač čije su pjesme decenijama bile dio života miliona ljudi, preminuo je u svom domu u Splitu. Njegov odlazak označio je kraj jedne velike muzičke epohe, ali i podsjetio na bogatu karijeru umjetnika koji je svojim glasom, emocijama i specifičnim nastupima ostavio dubok trag na prostoru bivše Jugoslavije.

Prema informacijama koje su objavili izvori bliski pjevaču, Mišo je preminuo oko 15:30 sati. Tokom života izrazio je želju da bude sahranjen u Zagrebu, gradu u kojem je proveo značajan dio svog života i u kojem je započeo put prema velikoj muzičkoj popularnosti.

Rođen je 16. jula 1941. godine u Šibeniku, gradu koji je imao posebno mjesto u njegovom životu. Odrastao je u ulici iz koje su potekli i poznati muzičari Vice Vukov i Arsen Dedić. S Dedićem je mnogo godina kasnije snimio pjesmu „Mi smo lišće s iste grane“, koja je dodatno povezala dvojicu velikih umjetnika.

Ljubav prema muzici pojavila se još tokom tinejdžerskih dana. Kada je imao 16 godina, nakon što je čuo nastup šibenskog pjevača Ljube Lučeva, odlučio je da se i sam okuša u pjevanju. Ipak, njegov životni put u početku nije bio usmjeren isključivo prema muzici. Završio je srednju industrijsku školu za tapetara, ali je ljubav prema pjesmi ubrzo postala njegov glavni životni poziv.

Prvi značajniji uspjeh ostvario je 1961. godine na takmičenju „Prvi glas Šibenika“, gdje je podijelio prvo mjesto s Mirkom Vukšićem. Kao nagradu izabrao je singl Elvisa Presleya, čiji će muzički izraz kasnije imati veliki utjecaj na njegovu karijeru.

• Od skromnih početaka do velike muzičke zvijezde

Nakon završetka vojnog roka u Beogradu, Kovač se preselio u Zagreb, gdje su počeli njegovi ozbiljniji koraci prema profesionalnoj muzičkoj karijeri. Njegov talenat posebno je došao do izražaja na jednom muzičkom takmičenju u Karlovcu, gdje je izveo pjesmu Raya Charlesa „I Can’t Stop Loving You“. Upravo tada privukao je pažnju ljudi iz muzičke industrije.

Prvi neslužbeni nastup u Zagrebu imao je u jesen 1964. godine, u Gradskoj kavani. Iste godine potpisao je ugovor s diskografskom kućom Jugoton, čime je otvorio vrata profesionalnom snimanju pjesama. Njegovo prvo izdanje bilo je prepjev poznate pjesme Raya Charlesa pod nazivom „Ne mogu prestati da te volim“.

Popularnost nije došla preko noći, ali je vrlo brzo postalo jasno da se na muzičkoj sceni pojavljuje izvođač posebnog senzibiliteta. Veliki proboj ostvario je 1969. godine pjesmom „Više se nećeš vratiti“, koju je napisao tada mladi kompozitor Đorđe Novković.

Singl je dostigao izuzetnu prodaju od gotovo 190.000 primjeraka, a Mišo je iste godine postao najprodavaniji pjevač Jugotona. Saradnja s Novkovićem nastavila se tokom narednih decenija i trajala sve do kompozitorove smrti 2007. godine. Njih dvojica zajedno su stvorili brojne pjesme koje su postale nezaobilazan dio regionalne muzičke baštine.

• Splitski festival, prepoznatljivi izgled i bezvremenski hitovi

Posebno važan trenutak u njegovoj karijeri dogodio se 1971. godine, kada je pobijedio na Splitskom festivalu s pjesmom „Proplakat će zora“. Taj uspjeh dodatno je učvrstio njegov status jednog od najpopularnijih pjevača u tadašnjoj Jugoslaviji.

Iste godine doživio je tešku saobraćajnu nesreću u blizini Zadra, u kojoj je zamalo izgubio život. Nakon nesreće ostao mu je ožiljak iznad gornje usne, zbog čega je počeo puštati brkove kako bi ga prikrio. Ono što je prvobitno bilo povezano s pokušajem skrivanja ožiljka s vremenom je postalo jedan od njegovih najprepoznatljivijih vizuelnih znakova.

Njegova povezanost s Elvisom Presleyjem bila je posebna i trajala je godinama. Godine 1972. otputovao je u New York, gdje je imao priliku gledati Elvisov nastup u Madison Square Gardenu. Posebno ga je impresionirala izvedba pjesme „My Way“. Mnogo godina kasnije, gostujući u emisiji Aleksandra Stankovića, prisjetio se tog iskustva i opisao ga riječima da se tada pjesma spojila s nebom.

Tokom sedamdesetih i osamdesetih godina nizali su se hitovi koji su ga učinili jednim od najprodavanijih i najtraženijih izvođača na prostoru bivše Jugoslavije. Među pjesmama koje su obilježile njegovu karijeru posebno se izdvajaju „Drugi joj raspliće kosu, a ja je volim“, „Ostala si uvijek ista“, „Ako me ostaviš“, „Sutra mi sude“, „Odavno više ne plačem zbog tebe“ i „Ti si pjesma moje duše“.

Njegov uspjeh potvrđuju i brojna priznanja. Pet puta proglašen je pjevačem godine, dok je 1989. godine ponio i titulu osobe godine u Jugoslaviji. Osim muzike, okušao se i u glumačkim vodama. Godine 1972. pojavio se u filmu „Poslijepodne jednog fazana“, u kojem je glumio zajedno s Radom Šerbedžijom.

• Porodične tragedije i borba s najtežim životnim iskušenjima

Iza velikog uspjeha i popularnosti krio se i privatni život obilježen teškim trenucima. Mišo Kovač ženio se tri puta. Njegova prva supruga bila je Ljubica Komadina, nakon čega je stupio u brak s Anitom Baturinom, bivšom Miss Jugoslavije. U tom braku dobio je sina Edija i kćerku Ivanu. Treći brak sklopio je s Lidijom Pintarić, s kojom je ostao do kraja života.

Jedan od najtežih događaja koji je obilježio njegov život dogodio se 1992. godine, kada je njegov šesnaestogodišnji sin Edi smrtno stradao u Zagrebu, pod okolnostima koje su ostale nerazjašnjene. Gubitak sina ostavio je dubok trag na pjevaču, koji je teško podnosio porodičnu tragediju.

Nakon Edijeve smrti organizovao je veliki koncert pod nazivom „Noć svijeća“ na splitskom stadionu Poljud. Pred približno 50.000 ljudi oprostio se od sina i najavio povlačenje s muzičke scene. Iako je tada djelovalo da više neće nastupati, kasnije je ipak pronašao snagu da se vrati muzici.

U tom periodu suočio se i s drugim bolnim gubicima. Preminuli su mu majka i mlađi brat, što je dodatno pogoršalo njegovo psihičko stanje. Godinama se borio s depresijom, a u januaru 1999. godine pokušao je izvršiti samoubistvo pucajući sebi u prsa. Ipak, preživio je ovaj težak događaj i nakon oporavka ponovo se okrenuo muzici.

Povratak na scenu obilježio je koncertom u zagrebačkom Domu sportova. Publika ga je dočekala s velikom emocijom, a njegov povratak pokazao je koliko je snažna veza između njega i ljudi koji su godinama slušali njegove pjesme.

• Povratak publici i priznanje za životno djelo

Nakon povratka nastavio je snimati nove albume i održavati koncerte. U tom periodu ostvario je i muzičke saradnje sa svojom kćerkom Ivanom, a ponovo je nastupio i na Splitskom festivalu, gdje je ostvario pobjedu.

Među pjesmama koje su obilježile njegov kasniji stvaralački period posebno se izdvojila „Dalmatino“, koja je naišla na odličan prijem kod publike. Iako je iza sebe već imao decenije uspješne karijere, Kovač je pokazao da i dalje može stvarati muziku koja pronalazi put do slušalaca različitih generacija.

Njegov doprinos regionalnoj muzičkoj sceni prepoznat je i kroz brojne nagrade i priznanja. Posebno značajno bilo je priznanje Porin za životno djelo, koje je dobio 2012. godine. Nagrada je predstavljala potvrdu njegovog dugogodišnjeg rada, ali i utjecaja koji je imao na razvoj popularne muzike na ovim prostorima.

• Politički stavovi i javni angažman

Pored muzičke karijere, Mišo Kovač tokom života bio je prisutan i u političkom prostoru Hrvatske. Njegovi politički stavovi mijenjali su se tokom vremena, a posebno su bili zapaženi u periodu stvaranja višestranačkog sistema početkom devedesetih godina.

Uoči prvih višestranačkih izbora dao je izjavu za Nedjeljnu Dalmaciju u kojoj je poručio da za njega više neće biti mjesta u zemlji ukoliko HDZ dođe na vlast. Međutim, u kasnijim godinama njegov odnos prema ovoj političkoj stranci značajno se promijenio. Nastupao je na njenim događajima i bio u prijateljskim odnosima s tadašnjim predsjednikom Hrvatske Franjom Tuđmanom.

Njegov politički angažman ponovo je dospio u fokus javnosti tokom suđenja bivšem hrvatskom premijeru Ivi Sanaderu u slučaju Fimi Media. Tužilaštvo je tvrdilo da su pojedini izvođači bili plaćani novcem iz nelegalnih stranačkih fondova za nastupe tokom političkih kampanja. Kovač je tokom svjedočenja govorio o svojim nastupima i objasnio da je njihovo organizovanje bilo povezano s odlukom njegovog sina Edija, koji je od 1990. godine bio član HDZ-a.

Tokom gotovo pola stoljeća karijere prodao je više od 20 miliona ploča, što ga svrstava među najuspješnije izvođače u historiji regionalne popularne muzike.